Για το θέμα Παπασάββα

Πέρασαν δεκαπέντε ημέρες από την αποκάλυψη του θέματος της σκανδαλώδους ευνοϊκής μεταχείρισης που έτυχε ο φίλος του Προέδρου Άκης Παπασάββας και κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται με τις έρευνες που διατάχθηκαν. Τα βασικά όμως ερωτήματα γύρω από την υπόθεση εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα.

Ακόμη περιμένουν την ολοκλήρωση της έρευνας για να εξακριβώσουν, την διαδικασία που ακολουθήθηκε για την έγκριση του αιτήματος Παπασάββα, δηλαδή ότι αυτή ικανοποιήθηκε μετά την παρέμβαση του κ. Παπασάββα, Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και προσωπικού φίλου του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Μόνο ο Πρόεδρος Χριστόφιας όμως φαίνεται να περιμένει τις έρευνες για να απαντήσει τα ερωτήματα που τίθενται από τους πολίτες. Όπως είχαμε πει και την προηγούμενη βδομάδα, δεν χρειάζεται καμία έρευνα για να απαντηθούν, εάν κάποιος έχει το θάρρος της γνώμης του και δεν νιώθει μεγαλύτερη υποχρέωση έναντι των φίλων του παρά έναντι του λαού τον οποίο κλήθηκε να υπηρετήσει.

Όσο παρατραβούν οι έρευνες και τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και όσο ο Πρόεδρος Χριστόφιας, η κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ τηρούν τη γνωστή στάση σιωπής, η κοινή γνώμη έχει κάθε δικαίωμα να «μυρίζεται» συγκάλυψη και συνενοχή, παρά να ελπίζει σε διαλεύκανση της υπόθεσης.

Ας μην ευελπιστούν ότι άλλα σοβαρά λάθη και γκάφες τους που αποκαλύπτονται, για τους χειρισμούς τους στο θέμα της Eurocypria, θα βοηθήσουν στο να ξεχαστεί η υπόθεση Παπασάββα.

Ας μας πουν τουλάχιστον πότε θα τελειώσουν οι έρευνες για τα δόντια Παπασάββα. Έχουν υποχρέωση να τοποθετηθούν για να συνειδητοποιήσει επιτέλους και ο λαός, ποια είναι η δίκαιη κοινωνία που του υποσχέθηκαν. Αυτή την υποχρέωση, θα τους τη θυμίζουμε καθημερινά.

Για το ζήτημα που έχει προκύψει από τη συμπεριφορά του βοηθού Γεν. Εισαγγελέα Άκη Παπασάββα

Το ζήτημα που έχει προκύψει από τη συμπεριφορά του βοηθού Γεν. Εισαγγελέα Άκη Παπασάββα και της ευνοϊκής μεταχείρισης της οποίας έτυχε από το Υπουργείο Υγείας είναι σαφώς πολιτικό και όχι προσωπικό.

Είναι επίσης ένα θέμα τόσο ξεκάθαρο, που όσοι επικαλούνται την ολοκλήρωση ερευνών για να τοποθετηθούν, κρύβονται με την ψευδαίσθηση ότι θα ξεχασθεί. Η πρόκληση όμως είναι τόσο μεγάλη που δεν θα την αφήσουμε να πέσει στη λήθη.

Τον Άκη Παπασάββα διόρισε προσωπικά ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ο οποίος έχει επιτέλους υποχρέωση να αντιμετωπίσει το θέμα και να απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει ο κάθε απλός πολίτης:

1. θεωρεί ή όχι προκλητική την απαίτηση ενός υψηλόμισθου πολιτειακού αξιωματούχου να ζητήσει χρήματα που δεν δικαιούται για μια θεραπεία την οποία το κράτος δεν καλύπτει για κανένα υπάλληλο του;

2. Θεωρεί ή όχι σωστή τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Υπουργείο Υγείας για να εγκριθεί το αίτημα Παπασάββα; Αν ο κ. Παπασάββας δεν ήταν βοηθός Γενικός Εισαγγελέας και προσωπικό φίλος του Προέδρου, το αίτημα θα είχε ικανοποιηθεί;

3. Θεωρεί ή όχι ύποπτη την εξαφάνιση του φακέλου Παπασάββα από το υπουργείο Υγείας;

4. Πόσο συνάδει η αντίληψη του Προέδρου της Δημοκρατίας για τη δίκαιη κοινωνία με την συμπεριφορά που επιδεικνύει η διακυβέρνηση του;

Αυτά τα ερωτήματα δεν χρειάζονται καμία έρευνα για να απαντηθούν εάν κάποιος έχει το θάρρος της γνώμης του και δεν νοιώθει μεγαλύτερη υποχρέωση προς τους φίλους του παρά προς το λαό που τάχθηκε να υπηρετεί.

Για την ανεύρεση κινητών τηλεφώνων στις Κεντρικές Φυλακές

Η επιβεβαίωση των καταγγελιών μου για την εμπορία και χρήση κινητών τηλεφώνων στις Κεντρικές Φυλακές δεν φανερώνει απλά τη σοβαρότητα της μόλυνσης που απειλή το σωφρονιστικό μας ίδρυμα, αλλά αποκαλύπτει την ανοχή, σε βαθμό εγκατάλειψης, του όλου συστήματος.

Η χρήση κινητών τηλεφώνων στις φυλακές θα μπορούσε, εδώ και δύο χρόνια, να είχε τερματισθεί εάν το αρμόδιο υπουργείο και η κυβέρνηση επιδείκνυαν τον ελάχιστο σεβασμό, όχι μόνο απέναντι στους πολίτες αυτού του τόπου (ως οφείλουν), αλλά τουλάχιστον απέναντι στον εαυτό τους.

Αυτή η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί, ότι μέχρι τα μέσα του 2008 θα εγκαθιστούσε στις Κεντρικές Φυλακές μηχανισμό απενεργοποίησης κινητών τηλεφώνων, το κόστος του οποίου προϋπολογίστηκε στις €375,000. Έχουν παρέλθει πέραν των δύο χρόνων και αρκετών νέων υπουργικών δεσμεύσεων, χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Το ίδιο επαναλαμβάνεται στους προϋπολογισμούς του 2011, με το κόστος να προϋπολογίζεται στις €600,000 και είμαι βέβαιος ότι ο αρμόδιος Υπουργός, με την ίδια ευκολία, θα ανανεώσει την δέσμευσή του.

Δυστυχώς έχω πληροφορηθεί σήμερα από τον Διευθυντή Φυλακών ότι η σχετική προσφορά έχει ακυρωθεί από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, γεγονός το οποίο θα προκαλέσει επιπρόσθετη καθυστέρηση. Αυτό αποδεικνύει το πόσο δίκαιο είχαμε όταν υποστηρίζαμε πως για ένα τέτοιο σύστημα, που είναι υψίστης ασφαλείας για τις Φυλακές, δεν έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία των προσφορών αλλά της διαπραγμάτευσης.

Παρόμοια ανικανότητα επιδεικνύεται και στην προμήθεια του απαραίτητου τεχνολογικού εξοπλισμού για την ανίχνευση ναρκωτικών και εκρηκτικών υλών. Η επιλογή του συγκεκριμένου τύπου συστήματος, όπως είχα καταγγείλει στο παρελθόν, δεν επέτρεπε την υποβολή περισσότερων από την μια προσφορά. Το σύστημα αυτό δεν είναι διαδεδομένο, γι αυτό η επιμονή της κυβέρνησης να εξασφαλίσει ένα σύστημα, που εφαρμόζεται σε μια ή δύο φυλακές παγκοσμίως, προκαλεί πολλά ερωτήματα, που δεν μπορεί να είναι άσχετα με το γεγονός ότι υποβλήθηκε μόνο μια προσφορά και η οποία τελικά θεωρήθηκε αρκετά ψηλή.

Οι πολίτες αυτού του τόπου έχουν απόλυτο δίκαιο να διερωτούνται όχι μόνο για την ειλικρίνεια και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να καταπολεμήσει το έγκλημα, αλλά και για την ικανότητα της να χειριστεί τα πιο απλά ζητήματα. Είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να έχει διανύσει τη μισή της θητεία χωρίς να κατορθώσει να προχωρήσει στην αγορά δύο συστημάτων που θα έλυναν σοβαρότατα προβλήματα στο σωφρονιστικό ίδρυμα, αποτρέποντας αρκετούς κατάδικους να οργανώνουν εγκληματικές ενέργειες ενώ εκτίουν ποινές φυλάκισης.