Ιωνάς Νικολάου

Για το θέμα Παπασάββα

2010-11-09T02:13:00.001-08:00

Πέρασαν δεκαπέντε ημέρες από την αποκάλυψη του θέματος της σκανδαλώδους ευνοϊκής μεταχείρισης που έτυχε ο φίλος του Προέδρου Άκης Παπασάββας και κανείς δεν γνωρίζει τι γίνεται με τις έρευνες που διατάχθηκαν. Τα βασικά όμως ερωτήματα γύρω από την υπόθεση εξακολουθούν να παραμένουν αναπάντητα.

Ακόμη περιμένουν την ολοκλήρωση της έρευνας για να εξακριβώσουν, την διαδικασία που ακολουθήθηκε για την έγκριση του αιτήματος Παπασάββα, δηλαδή ότι αυτή ικανοποιήθηκε μετά την παρέμβαση του κ. Παπασάββα, Βοηθού Γενικού Εισαγγελέα και προσωπικού φίλου του Προέδρου της Δημοκρατίας;

Μόνο ο Πρόεδρος Χριστόφιας όμως φαίνεται να περιμένει τις έρευνες για να απαντήσει τα ερωτήματα που τίθενται από τους πολίτες. Όπως είχαμε πει και την προηγούμενη βδομάδα, δεν χρειάζεται καμία έρευνα για να απαντηθούν, εάν κάποιος έχει το θάρρος της γνώμης του και δεν νιώθει μεγαλύτερη υποχρέωση έναντι των φίλων του παρά έναντι του λαού τον οποίο κλήθηκε να υπηρετήσει.

Όσο παρατραβούν οι έρευνες και τα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα και όσο ο Πρόεδρος Χριστόφιας, η κυβέρνηση και το ΑΚΕΛ τηρούν τη γνωστή στάση σιωπής, η κοινή γνώμη έχει κάθε δικαίωμα να «μυρίζεται» συγκάλυψη και συνενοχή, παρά να ελπίζει σε διαλεύκανση της υπόθεσης.

Ας μην ευελπιστούν ότι άλλα σοβαρά λάθη και γκάφες τους που αποκαλύπτονται, για τους χειρισμούς τους στο θέμα της Eurocypria, θα βοηθήσουν στο να ξεχαστεί η υπόθεση Παπασάββα.

Ας μας πουν τουλάχιστον πότε θα τελειώσουν οι έρευνες για τα δόντια Παπασάββα. Έχουν υποχρέωση να τοποθετηθούν για να συνειδητοποιήσει επιτέλους και ο λαός, ποια είναι η δίκαιη κοινωνία που του υποσχέθηκαν. Αυτή την υποχρέωση, θα τους τη θυμίζουμε καθημερινά.

Για το ζήτημα που έχει προκύψει από τη συμπεριφορά του βοηθού Γεν. Εισαγγελέα Άκη Παπασάββα

2010-11-02T00:11:00.000-07:00

Το ζήτημα που έχει προκύψει από τη συμπεριφορά του βοηθού Γεν. Εισαγγελέα Άκη Παπασάββα και της ευνοϊκής μεταχείρισης της οποίας έτυχε από το Υπουργείο Υγείας είναι σαφώς πολιτικό και όχι προσωπικό.

Είναι επίσης ένα θέμα τόσο ξεκάθαρο, που όσοι επικαλούνται την ολοκλήρωση ερευνών για να τοποθετηθούν, κρύβονται με την ψευδαίσθηση ότι θα ξεχασθεί. Η πρόκληση όμως είναι τόσο μεγάλη που δεν θα την αφήσουμε να πέσει στη λήθη.

Τον Άκη Παπασάββα διόρισε προσωπικά ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ο οποίος έχει επιτέλους υποχρέωση να αντιμετωπίσει το θέμα και να απαντήσει στα ερωτήματα που θέτει ο κάθε απλός πολίτης:

1. θεωρεί ή όχι προκλητική την απαίτηση ενός υψηλόμισθου πολιτειακού αξιωματούχου να ζητήσει χρήματα που δεν δικαιούται για μια θεραπεία την οποία το κράτος δεν καλύπτει για κανένα υπάλληλο του;

2. Θεωρεί ή όχι σωστή τη διαδικασία που ακολουθήθηκε στο Υπουργείο Υγείας για να εγκριθεί το αίτημα Παπασάββα; Αν ο κ. Παπασάββας δεν ήταν βοηθός Γενικός Εισαγγελέας και προσωπικό φίλος του Προέδρου, το αίτημα θα είχε ικανοποιηθεί;

3. Θεωρεί ή όχι ύποπτη την εξαφάνιση του φακέλου Παπασάββα από το υπουργείο Υγείας;

4. Πόσο συνάδει η αντίληψη του Προέδρου της Δημοκρατίας για τη δίκαιη κοινωνία με την συμπεριφορά που επιδεικνύει η διακυβέρνηση του;

Αυτά τα ερωτήματα δεν χρειάζονται καμία έρευνα για να απαντηθούν εάν κάποιος έχει το θάρρος της γνώμης του και δεν νοιώθει μεγαλύτερη υποχρέωση προς τους φίλους του παρά προς το λαό που τάχθηκε να υπηρετεί.

Για την ανεύρεση κινητών τηλεφώνων στις Κεντρικές Φυλακές

2010-11-02T00:08:00.001-07:00

Η επιβεβαίωση των καταγγελιών μου για την εμπορία και χρήση κινητών τηλεφώνων στις Κεντρικές Φυλακές δεν φανερώνει απλά τη σοβαρότητα της μόλυνσης που απειλή το σωφρονιστικό μας ίδρυμα, αλλά αποκαλύπτει την ανοχή, σε βαθμό εγκατάλειψης, του όλου συστήματος.

Η χρήση κινητών τηλεφώνων στις φυλακές θα μπορούσε, εδώ και δύο χρόνια, να είχε τερματισθεί εάν το αρμόδιο υπουργείο και η κυβέρνηση επιδείκνυαν τον ελάχιστο σεβασμό, όχι μόνο απέναντι στους πολίτες αυτού του τόπου (ως οφείλουν), αλλά τουλάχιστον απέναντι στον εαυτό τους.

Αυτή η κυβέρνηση είχε δεσμευτεί, ότι μέχρι τα μέσα του 2008 θα εγκαθιστούσε στις Κεντρικές Φυλακές μηχανισμό απενεργοποίησης κινητών τηλεφώνων, το κόστος του οποίου προϋπολογίστηκε στις €375,000. Έχουν παρέλθει πέραν των δύο χρόνων και αρκετών νέων υπουργικών δεσμεύσεων, χωρίς οποιοδήποτε αποτέλεσμα. Το ίδιο επαναλαμβάνεται στους προϋπολογισμούς του 2011, με το κόστος να προϋπολογίζεται στις €600,000 και είμαι βέβαιος ότι ο αρμόδιος Υπουργός, με την ίδια ευκολία, θα ανανεώσει την δέσμευσή του.

Δυστυχώς έχω πληροφορηθεί σήμερα από τον Διευθυντή Φυλακών ότι η σχετική προσφορά έχει ακυρωθεί από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών, γεγονός το οποίο θα προκαλέσει επιπρόσθετη καθυστέρηση. Αυτό αποδεικνύει το πόσο δίκαιο είχαμε όταν υποστηρίζαμε πως για ένα τέτοιο σύστημα, που είναι υψίστης ασφαλείας για τις Φυλακές, δεν έπρεπε να ακολουθηθεί η διαδικασία των προσφορών αλλά της διαπραγμάτευσης.

Παρόμοια ανικανότητα επιδεικνύεται και στην προμήθεια του απαραίτητου τεχνολογικού εξοπλισμού για την ανίχνευση ναρκωτικών και εκρηκτικών υλών. Η επιλογή του συγκεκριμένου τύπου συστήματος, όπως είχα καταγγείλει στο παρελθόν, δεν επέτρεπε την υποβολή περισσότερων από την μια προσφορά. Το σύστημα αυτό δεν είναι διαδεδομένο, γι αυτό η επιμονή της κυβέρνησης να εξασφαλίσει ένα σύστημα, που εφαρμόζεται σε μια ή δύο φυλακές παγκοσμίως, προκαλεί πολλά ερωτήματα, που δεν μπορεί να είναι άσχετα με το γεγονός ότι υποβλήθηκε μόνο μια προσφορά και η οποία τελικά θεωρήθηκε αρκετά ψηλή.

Οι πολίτες αυτού του τόπου έχουν απόλυτο δίκαιο να διερωτούνται όχι μόνο για την ειλικρίνεια και την αποφασιστικότητα της κυβέρνησης να καταπολεμήσει το έγκλημα, αλλά και για την ικανότητα της να χειριστεί τα πιο απλά ζητήματα. Είναι αδιανόητο η κυβέρνηση να έχει διανύσει τη μισή της θητεία χωρίς να κατορθώσει να προχωρήσει στην αγορά δύο συστημάτων που θα έλυναν σοβαρότατα προβλήματα στο σωφρονιστικό ίδρυμα, αποτρέποντας αρκετούς κατάδικους να οργανώνουν εγκληματικές ενέργειες ενώ εκτίουν ποινές φυλάκισης.

Aναφορικά με τη διερεύνηση λεωφορείου με επικίνδυνες ουσίες και αντικείμενα

2010-10-04T05:52:00.000-07:00

Είδαν το φως της δημοσιότητας πληροφορίες ότι χθες κατά τη διεξαγωγή του αγώνα ΑΠΟΕΛ – Ομόνοιας η Αστυνομία εντόπισε σε λεωφορείο οπαδών της δεύτερης ρόπαλα. Θα ήθελα να ρωτήσω την Αστυνομία κατά πόσον στο συγκεκριμένο λεωφορείο βρέθηκαν μόνο ρόπαλα ή βρέθηκαν και επικίνδυνες ουσίες; Και αν αληθεύει ότι ανεβρέθηκε ουσία ναρκωτικών, 3 γραμμάρια κάνναβης, καθώς και μπουκάλες από ουίσκι;

Και επίσης θα ήθελα να ρωτήσω την Αστυνομία σε τι ενέργειες προέβη, εάν προέβη, για τον εντοπισμό και την αναγνώριση των επιβαινόντων στο λεωφορείο; Και τι αποτέλεσμα είχαν οι ενέργειες της;

Σε μια περίοδο κατά την οποία η πολιτεία συγκροτημένα καταβάλει μια προσπάθεια για την πάταξη της βίας στα γήπεδα, γίνεται αντιληπτό ότι ο ρόλος της Αστυνομίας είναι κομβικός. Και για να μπορέσει να τον επιτελέσει θα πρέπει να πείσει τους πάντες ότι και τη βούληση και την ικανότητα και την αμεροληψία διαθέτει για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της πολιτείας.

Δήλωση για τις εξελίξεις γύρω από το θέμα της ΥΚΑΝ

2010-09-30T00:06:00.000-07:00

Παρακολουθούμε, όπως και κάθε πολίτης, με αμηχανία, αλλά κυρίως με προβληματισμό, τα όσα ανησυχητικά, θα έλεγα και προσβλητικά, συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα στην Υπηρεσία Καταπολέμησης Ναρκωτικών.

Παρακολουθούμε, δυστυχώς, την ατολμία και αδυναμία του αρμόδιου Υπουργείου και της ηγεσίας της Δύναμης να αντιμετωπίσουν με τρόπο δραστικό και αποτελεσματικό, τα σοβαρά περιστατικά που ήταν εδώ και πάρα πολύ καιρό εν γνώσει τους.

Οι πρώτες καταγγελίες για προβλήματα νοοτροπίας, έλλειψης εμπιστοσύνης, συμπεριφορών και σχέσεων στην Υπηρεσία, τα οποία δυσχέραιναν και έθεταν σε κίνδυνο την εκπλήρωση της αποστολής της, έγιναν πριν από ένα σχεδόν χρόνο. Αντί να αντιμετωπιστούν έγκαιρα και στη ρίζα τους, προτιμήθηκε η εύκολη λύση της μετάθεσης του καταγγέλλοντος. Ακολούθησαν κι άλλες παρόμοιες καταγγελίες, για νοοτροπίες που έθεσαν σε κίνδυνο, ακόμη και πρόσωπα που μετείχαν σε επιχειρήσεις της υπηρεσίας. Φαίνεται ότι και αυτές οι καταγγελίες καταχωνιάστηκαν σε κάποια συρτάρια, μέχρι το ρεζίλεμα της τελευταίας «στημένης» επιχείρησης που αποτέλεσε την αφορμή για να βγουν πολλά στη φόρα. Λέω πολλά, γιατί ενδεχομένως ακόμη να μην τα πληροφορηθήκαμε όλα γύρω από την υπόθεση.

Ανησυχούμε, γιατί τα ίδια κρούσματα παρουσιάζονται, επίσης εδώ και καιρό, σε δύο ακόμη νευραλγικά για την ασφάλεια των πολιτών και του κράτους τμήματα της Αστυνομίας. Μήπως θα περιμένουν κι εκεί να φτάσουν τα πράγματα στο απροχώρητο, να κινδυνεύουν πολίτες ή μέλη της δύναμης, να ρεζιλευτεί για μια ακόμη φορά η Δύναμη και το Κράτος, για να λάβουν επιφανειακά μέτρα, όπως αυτά που έλαβαν στην περίπτωση της ΥΚΑΝ;

Προβληματιζόμαστε, γιατί από τον Ιανουάριο του 2009 όταν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, μετά το φιάσκο «Κίτα», δεσμεύτηκε για ριζική αναδιοργάνωση της Δύναμης, όχι μόνο δεν είδαμε κινήσεις και αποφασιστικότητα προς τη συγκεκριμένη κατεύθυνση, αλλά φτάνουμε σήμερα στο σημείο, οι πολίτες να αισθάνονται ότι είναι ζήτημα χρόνου να ζήσουμε ξανά παρόμοια επικίνδυνα περιστατικά.

Ανησυχούμε ιδιαίτερα, γιατί όλα αυτά τη στιγμή που οι δείκτες του εγκλήματος αγγίζουν πρωτοφανή για την κοινωνία μας επίπεδα και οι πολίτες αισθάνονται απροστάτευτοι μπροστά στην αδυναμία της οργανωμένης Πολιτείας να λειτουργήσει αποτελεσματικά, προληπτικά και κατασταλτικά, για να τους προσφέρει την ασφάλεια που έχει υποχρέωση να τους προσφέρει.

Ρεκόρ ληστειών, διαρρήξεων και κλοπών το 2010 8 + 2 προτάσεις

2010-09-15T04:45:00.000-07:00

Τους πρώτους οκτώ μήνες του 2010
σημειώνονταν κατά μέσο όρο
13 περιστατικά ημερησίως

Τα στοιχεία για την έξαρση των ληστειών, διαρρήξεων και κλοπών το 2010 είναι άκρως ανησυχητικά. Συνολικά, μέσα σε οκτώ μόνο μήνες, διαπράχθηκαν 2109 διαρρήξεις και 1004 κλοπές, καθώς επίσης 104 ληστείες, 12 από τις οποίες αφορούσαν τράπεζες και Συνεργατικά Ιδρύματα, πλείστες άλλες περίπτερα και φούρνους. Δηλαδή καθημερινώς έχουμε κατά μέσο όρο περισσότερα από 13 περιστατικά. Σε σύγκριση με το αντίστοιχο οκτάμηνο του 2009, έχουμε αύξηση των ληστειών κατά 33%, των διαρρήξεων κατά 33% και των κλοπών κατά 22%.

Μόνο κατά τον μήνα Αύγουστο, είχαμε 3 ληστείες σε τράπεζες, δύο άλλες το μήνα Σεπτέμβριο, 211 διαρρήξεις, δηλαδή 27 περισσότερες από τον περσινό αντίστοιχο μήνα, ενώ οι κλοπές υπερδιπλασιάστηκαν και ανήλθαν σε 196, έναντι μόλις 91 τον προηγούμενο Αύγουστο. Τα στοιχεία καταδεικνύουν επίσης ότι σε επαρχιακό επίπεδο εκείνοι που θα πρέπει να ανησυχούν περισσότερο είναι οι Λευκωσιάτες και οι Λεμεσιανοί.

Δυστυχώς, κατά την ίδια περίοδο, το ποσοστό εξιχνίασης των υποθέσεων αυτών παραμένει εξαιρετικά χαμηλό, εξιχνιάζονται μόνο 4 στις 10 υποθέσεις. Σημαντικά μειωμένη είναι η εξιχνίαση των ληστειών, μόνο 2 στις 10 ληστείες έχουν εξιχνιαστεί. Οι ληστείες, είναι πια οργανωμένες, χαρακτηρίζονται από επαγγελματισμό και σε τράπεζες και σε Συνεργατικά πραγματοποιούνται υπό την απειλή όπλου.

Τα στοιχεία αυτά εξηγούν και δικαιολογούν τα αισθήματα ανασφάλειας και ανησυχίας που έχουν κυριεύσει τον Κύπριο πολίτη, τόσο για τη ζωή και την περιουσία του, όσο και για την ασφάλεια των παιδιών του. Κανένας δεν νοιώθει πια ασφαλής όταν στην γειτονιά του διέρρηξαν το διπλανό σπίτι ή λήστεψαν το περίπτερο ή το φούρνο. Φαίνεται ότι επί διακυβέρνησης Δημήτρη Χριστόφια, θα μάθουμε να ζούμε και στην ανασφάλεια, ακόμη και στις απλές καθημερινές δραστηριότητες, έχοντας έγνοια από την πραγματοποίηση μιας απλής τραπεζικής συναλλαγής ή ακόμη για μια βόλτα στα μαγαζιά. Δεν μπορεί κάποιος να απουσιάσει για ένα σαββατοκύριακο από το σπίτι, χωρίς να έχει την έγνοια ότι θα επιστρέψει και θα το βρει παραβιασμένο.

Το κράτος, και ιδιαίτερα η Αστυνομία έχουν χρέος να αναλύσουν επιστημονικά όλα τα δεδομένα και να λάβουν δραστικά μέτρα, καθ’ ότι το φαινόμενο βρίσκεται σε πλήρη συνάρτηση με τη συμπεριφορά των διωκτικών Αρχών. Στη διαμόρφωση της σημερινής κατάστασης συμβάλλουν διάφορες παράμετροι, όπως είναι η οικονομική κρίση και οι συνέπειες της, τα ναρκωτικά, οι αλλοδαποί που δεν έχουν εργασία .

Για το σκοπό αυτό, συναντήσαμε τον Αρχηγό Αστυνομίας, τον Σύνδεσμο Τραπεζών, το Έφορο Συνεργατικών Εταιρειών, τον Σύνδεσμο Περιπτερούχων, τον Σύνδεσμο Καταστηματαρχών Διαρκούς Εξυπηρέτησης και τους υποδείξαμε ότι χρειάζεται λήψη αποτελεσματικών μέτρων προς τις κατευθύνσεις, τόσο της αποτροπής και της πρόληψης, όσο και της καταστολής, όπως:

1. Καθιέρωση δικτύων συνεργασίας της Αστυνομίας με τις Αρχές της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι οποίοι με παράλληλες και συντονισμένες ενέργειες μπορούν να αποτελέσουν ανάχωμα στο φαινόμενο.

2. Χαρτογράφηση της συγκεκριμένης μορφής εγκλήματος, με εντοπισμό περιοχών και μονάδων αυξημένου κινδύνου, για λήψη αποτελεσματικότερων μέτρων.

3. Ανάλυση των αιτιών που προκαλούν την εκδήλωση και αύξηση της εγκληματικότητας. Αντί να αποκρύπτονται τα αίτια που τις προκαλούν, είναι προτιμότερο να αναλύονται επιστημονικά τα δεδομένα και ταυτόχρονα να λαμβάνονται μέτρα προς αντιμετώπισή τους. Για παράδειγμα, σε ποιο βαθμό η αύξηση του αριθμού και της επικινδυνότητας των ληστειών σχετίζεται με την περίοδο οικονομικής κρίσης που διανύουμε και τη σημαντική αύξηση της ανεργίας; Σε ποιο βαθμό σχετίζεται με τον αυξημένο αριθμό χρηστών ναρκωτικών ή τον μεγάλο αριθμό λαθρομεταναστών;

4. Μελέτη για τα κοινωνικά αίτια της συμπεριφοράς νεαρών ατόμων και ανηλίκων, η εμπλοκή των οποίων σε τέτοια αδικήματα παρουσιάζει κατακόρυφη άνοδο.

5. Εκπόνηση ειδικών επιχειρησιακών σχεδίων δράσης με βάση τα χαρακτηριστικά των ληστειών, αλλά και τους χώρους που είναι πιθανότερο να δράσουν οι ληστές (π.χ. τράπεζες) με ταυτόχρονη διαβούλευση με εκπροσώπους ευάλωτων ομάδων και επαγγελματικών φορέων.

6. Επέκταση του θεσμού της κοινοτικής αστυνόμευσης και των αυξημένων περιπολιών και συνδυασμός της με σειρά άλλων μέτρων που θα επενεργήσουν αποτρεπτικά στους επίδοξους εγκληματίες.

7. Πιο ενδελεχή ενημέρωση του κοινού για τα μέτρα προφύλαξης που μπορεί να λαμβάνει για να μην πέσει θύμα ληστείας, με έμφαση στη χρήση νέων τρόπων επικοινωνίας.

8. Βελτίωση και εκσυγχρονισμό των μεθόδων έρευνας, συλλογής και αξιοποίησης επιχειρησιακών πληροφοριών με παράλληλη ανάπτυξη και λειτουργία κεντρικού συστήματος συλλογής, επεξεργασίας και ανάλυσης πληροφοριών με στόχο την επιχειρησιακή αξιοποίηση τους.

Περαιτέρω προτείνουμε όπως:

1. Κλιμάκιο της Αστυνομίας επισκεφτεί τις ευαίσθητες επιχειρήσεις, όπως είναι τα περίπτερα και οι φούρνοι, για ενημέρωση και καθοδήγηση των επιχειρηματιών και ενθάρρυνσή τους για λήψη πρόσθετων μέτρων. Τέτοια μέτρα θα μπορούσαν να ήταν:
• Η εγκατάσταση συστήματος συναγερμού συνδεδεμένου με την Αστυνομία. Η Αστυνομία οφείλει να αντιληφθεί ότι πρέπει να διευκολύνει τις επιχειρήσεις, μειώνοντας αισθητά τη χρηματική επιβάρυνση που τους επιβάλλει γι’ αυτή την υπηρεσία.
• Η βελτίωση του φωτισμού – Ο χώρος να είναι ικανοποιητικά φωτισμένος εσωτερικά και περιμετρικά του περιπτέρου.
• Η εγκατάσταση κλειστού κυκλώματος παρακολούθησης του χώρου.
• Η διατήρηση μικρού χρηματικού ποσού στα ταμεία, το υπόλοιπο να φυλάγεται σε χρηματοκιβώτιο που θα είναι σε μη ευκρινές σημείο.

2. Εκπόνηση ειδικού σχεδίου δράσης για την αντιμετώπιση των ληστειών σε τράπεζες, οι οποίες όχι μόνο αυξάνονται αλλά σταδιακά έχουν μετατραπεί σε πολύ οργανωμένες, επαγγελματικές και, το χειρότερο και πλέον επικίνδυνο, ένοπλες. Το σχέδιο αυτό πρέπει να προβλέπει:
• Ενεργοποίηση του ειδικού αστυνομικού σώματος φύλαξης τραπεζών.
• Διαχωρισμό σε ζώνες επικινδυνότητας με αυξημένα, κατά περίπτωση, μέτρα αποτροπής.
• Ενίσχυση των συστημάτων συναγερμού και εσωτερικής καταγραφής στα τραπεζικά καταστήματα.
• Ενημέρωση και εκπαίδευση του προσωπικού για τον τρόπο με τον οποίο πρέπει να συμπεριφέρονται σε περίπτωση ληστείας.

Δεν μπορεί η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός να σφυρίζουν αδιάφορα απέναντι στο «έλλειμμα ασφάλειας» στο τόπο μας. Οφείλουν να αντικρίσουν το λαό με υπευθυνότητα και ειλικρίνεια. Ο πολίτης έχει δικαίωμα στην ασφάλεια του και η πολιτεία έχει υποχρέωση να του την εγγυηθεί. Αναμένει από αυτούς να προτείνουν εφικτές και πρακτικές λύσεις και να προωθήσουν αποτελεσματικά μέτρα αντιμετώπισής του φαινομένου.

Σε σχέση με τη λειτουργία της ΚΥΠ

2010-09-09T23:52:00.000-07:00

Η ΚΥΠ δεν μπορεί να συνεχίσει να μην είναι νομικά θεσμοθετημένη, είτε καθόσον αφορά τη νομική διασφάλιση των στελεχών της, είτε καθόσον αφορά τη θεσμοθέτηση και νομιμοποίηση των ενεργειών της.
Η κατάθεση του νομοσχεδίου καθυστερεί αδικαιολόγητα και η καθυστέρηση αυτή επιτρέπει σε κάποιους να προβαίνουν σε απαράδεκτες ενέργειες εκτός μάλιστα του πλαισίου για το οποίο κρίνεται αναγκαία η ύπαρξη μυστικών υπηρεσιών ασφάλειας ενός κράτους.
Συνεπώς, το πρώτο θέμα που πρέπει να ρυθμιστεί είναι το νομικό πλαίσιο λειτουργίας της και μέσω αυτού μια σειρά από διατάξεις και μέτρα που θα αποτρέπουν οποιεσδήποτε άλλες ενέργειες ή παρεμβάσεις που πλήττουν την προσωπικότητα των πολιτών αυτού του τόπου και σίγουρα δεν περιλαμβάνονται εντός του πλαισίου δραστηριότητας της υπηρεσίας αυτής. Δεν μπορεί για παράδειγμα να μας αφήνουν αδιάφορους πληροφορίες για επαναλειτουργία γραφείου εντός της ΚΥΠ, που σκοπός του είναι η καταγραφή των πολιτικών φρονημάτων των πολιτών.
Η εκκρεμότητα να διοριστεί προϊστάμενος της ΚΥΠ επιτείνει περισσότερο τις ανησυχίες αυτές, γιατί η επιλογή ενός σωστού ανθρώπου, που να είναι προσηλωμένος στο σκοπό τον οποίο ετάχθη να υπηρετεί η ΚΥΠ και η οριστική θεσμοθέτηση του τρόπου λειτουργίας της, μπορούν να βάλουν τάξη σε ένα θέμα που τον τελευταίο καιρό επανέρχεται με επικίνδυνες διαστάσεις. Δεν μπορούμε να ζούμε υπό τη σκιά του Big Brother, έστω και αν η ύπαρξη του γίνεται εξ ονόματος της εθνικής ασφάλειας.
Σημαντικός παράγοντας για την σωστή λειτουργία της ΚΥΠ είναι η επιλογή του προϊσταμένου της και η προσήλωση του σε αρχές, αξίες και στη νομιμότητα. Υπό τις παρούσες συνθήκες, από την επιλογή του προϊσταμένου της ΚΥΠ εξαρτάται και το κατά πόσο θα εξυπηρετείται ο σκοπός λειτουργίας της ΚΥΠ, αλλά και ο βαθμός εμπιστοσύνης του πολίτη στην ύπαρξη τέτοιων υπηρεσιών.
Είναι γι’ αυτό που πιστεύουμε ότι δεν μπορεί να αποτελεί κριτήριο επιλογής η κομματική εμπιστοσύνη, δηλαδή αν το πρόσωπο αυτό τυγχάνει της εμπιστοσύνης του κόμματος, αλλά η αντικειμενικότητα, η υπευθυνότητα και προσήλωση του προσώπου αυτού στο Σύνταγμα, τους νόμους και την τάξη αυτού του τόπου. Κριτήρια που είναι βασικά για να μπορεί με πειστικότητα να υπηρετεί τα καθήκοντά του.
Αυτό που πρέπει να γίνει κατανοητό από τους κυβερνώντες είναι ότι δεν αναζητείται προϊστάμενος της «επαγρύπνησης», αλλά προϊστάμενος μιας υπηρεσίας που είναι υπεύθυνη για τα ζητήματα εθνικής ασφάλειας του κράτους και ο οποίος οφείλει να υπηρετεί τα καθήκοντα του ανεξάρτητα από τις κομματικές, πολιτικές ή άλλες πεποιθήσεις του.
Ως Επιτροπή Νομικών αναμένουμε ότι σύντομα η εκκρεμότητα αυτή θα επιλυθεί και ότι το νομοσχέδιο θα κατατεθεί τις προσεχείς εβδομάδες στη Βουλή γιατί το όλο ζήτημα πρέπει να τακτοποιηθεί πολύ πριν τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Σταθείτε στο ύψος των περιστάσεων

2010-08-27T03:11:00.000-07:00

Η μόνη αισιόδοξη νότα για την κυπριακή οικονομία είναι ο υπουργός Οικονομικών Χαρίλαος Σταυράκης. Ενώ ο λαός βιώνει τις συνέπειες μιας δύσκολης οικονομικής κατάστασης, με την ανεργία και την ακρίβεια να καλπάζουν, και προβλέπει ότι έρχονται ακόμα δυσκολότερες μέρες για τις τσέπες του, αλλά και για την οικονομική θέση της χώρας, οι προβλέψεις από τα μέτρα εξυγίανσης της οικονομίας που έλαβε η κυβέρνηση είναι βέβαιο ότι δεν μπορούν να ανατρέψουν τις συνέπειες αυτές.
Τι αναμένουν λοιπόν ο υπουργός και η κυβέρνηση για να συμπληρώσουν το πακέτο μέτρων για την οικονομική εξυγίανση; Γιατί περιορίζονται σε κάποια χλιαρά και χαλαρά μέτρα, υπερτονίζοντας ότι αυτά δεν επηρεάζουν το βιοτικό επίπεδο του πολίτη; Περιόρισαν τις εφαρμοζόμενες περικοπές σε μέτρα που κυρίως τις επωμίζεται το κράτος, με μείωση των λειτουργικών εξόδων και την προσπάθεια μείωσης του προσωπικού της κρατικής μηχανής. Όταν μάλιστα επισημαίνουν ότι η δημοσιονομική κατάσταση είναι κυριολεκτικά στη κόψη του ξυραφιού, ότι η κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει μέσα σε δυόμισι χρόνια 600εκ., 300εκ. ετησίως, και τα πιο πάνω μέτρα είναι βέβαιο ότι δεν θα επιφέρουν τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Η υποβολή της χώρας μας στο στενό κλοιό της εποπτείας των Βρυξελών, δηλαδή υπό την επιτήρηση της ΕΕ, δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Τα ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα και οι αυστηρές συστάσεις που συνοδεύουν τον έλεγχο του χαρτοφυλακίου της χώρας μας επιβάλλουν την χωρίς καθυστέρηση λήψη των αναγκαίων μέτρων για βελτίωση των δημοσίων οικονομικών. Διαφορετικά, αν η Κύπρος δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ΕΕ, τότε είναι βέβαιο ότι εκείνος που θα πληγεί από τα μέτρα που θα μας επιβάλει η Επιτροπή είναι η τσέπη του απλού πολίτη και κυρίως του φορολογούμενου. Δυστυχώς, η ατολμία της κυβέρνησης δρομολογεί τη διαδικασία τα μέτρα να προέλθουν από την ίδια της Ευρωπαϊκή Επιτροπή, με στόχο να αποφύγουν τις επικρίσεις για την λήψη τους, αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες στην οικονομία του τόπου και τις επιπτώσεις στα χαμηλά οικονομικά στρώματα της κοινωνίας και στις επιχειρήσεις.
Τα παραπάνω αποτυπώνουν μια εξαιρετικά δύσκολη κατάσταση για την οικονομία της χώρας αλλά και τις τσέπες του απλού πολίτη. Εάν δε λάβουμε υπόψη και τις προβλέψεις αρμοδίων κυβερνητικών Τμημάτων που εκτιμούν -και μάλιστα με βεβαιότητα- ότι οι προβλέψεις για άλμα της ανεργίας που θα πλησιάζει το 8% φέτος και το 10% το 2012 θα επιβεβαιωθούν, ότι η μείωση της κατανάλωσης προϊδεάζει και άλλα μεγάλα λουκέτα στην αγορά. Ο Δείκτης Εμπιστοσύνης Καταναλωτή υποχώρησε κατά το δεύτερο τρίμηνο του 2010 στο χαμηλότερο επίπεδο όλων των εποχών και η νέα μείωση που καταγράφει ο δείκτης Τρέχουσας προσωπικής Οικονομικής Κατάστασης, δείχνουν ότι οι καταναλωτές γίνονται όλο και πιο απαισιόδοξοι για τα οικονομικά του νοικοκυριού τους.
Από τα πιο πάνω είναι φανερό ότι, παρά την προβλεπόμενη επιστροφή της κυπριακής οικονομίας σε θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης το 2010, αναμένεται και η φετινή χρονιά να αποτελέσει μια ακόμη δύσκολη χρόνια. Το μέγεθος της σημερινής κρίσης και τα μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπισή της, μπορεί να μην χρειάζεται να είναι τόσο δραστικά, πρέπει όμως να είναι τέτοια που να μπορούν να οδηγήσουν στην οικονομική εξυγίανση και να βελτιώσουν την οικονομία μας. Αυτό που τελικά χρειάζεται, και δεν φαίνεται να έχει ο Πρόεδρος Χριστόφιας, είναι θάρρος και αποφασιστικότητα. Η αναβλητικότητα και η κωλυσιεργία καταλήγουν μόνο στη συσσώρευση των προβλημάτων. Όλοι μας έχουμε την υποχρέωση να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να συμβάλουμε στην λήψη των αναγκαίων μέτρων. Στην παρούσα δύσκολη συγκυρία, προέχει η κυβέρνηση και ο αρμόδιος υπουργός να βρουν το θάρρος να λάβουν τα αναγκαία μέτρα.

Απάντηση στις δηλώσεις του Υπουργού Άμυνας

2010-08-23T04:20:00.000-07:00

Επειδή με τις δηλώσεις του ο Υπουργός Άμυνας περί της υποβολής αιτημάτων από πολιτικά πρόσωπα για ευμενή μεταχείριση ημετέρων, αφήνει αιχμές και προς το δικό μου πρόσωπο είμαι υποχρεωμένος να αποσαφηνίσω ότι ουδέποτε υπέβαλα οποιαδήποτε αιτήματα προς τον Υπουργό Άμυνας, γι’αυτό και τον καλώ αν έχει οποιαδήποτε στοιχεία, που δεν έχει, να τα δώσει στη δημοσιότητα, προκειμένου αποκατασταθεί η αλήθεια.

Η παραδοχή του κ. Υπουργού ότι δεχόταν αιτήματα από διάφορους, στο βαθμό που θεωρεί ότι επιβαρύνει αυτούς που τα υπέβαλαν, άλλο τόσο επιβαρύνει και τον ίδιο ο οποίος τα δεχόταν. Η στάση του Υπουργού Άμυνας στο συγκεκριμένο ζήτημα εγείρει πολλαπλά και εύλογα ερωτηματικά: Γιατί δεχόταν αιτήματα για ευμενή μεταχείριση χωρίς να αντιδράσει; Γιατί δεν προέβηκε σε καταγγελίες; Γιατί επέτρεπε με τη στάση του να συνεχίζονται αυτές οι πρακτικές;

Είναι φανερό, μέσα από τα λεγόμενα του ιδίου του Υπουργού, ότι με τον τρόπο του χειρίστηκε τα διάφορα αιτήματα, κατέστησε τον εαυτό μέρος του συστήματος ευνοιοκρατίας και συνέβαλε στην εδραίωση της κουλτούρας του ρουσφετιού και των πελατειακών σχέσεων.

Η «αιχμάλωτη» κοινωνία του Χριστόφια

2010-07-27T01:44:00.000-07:00

Όταν διέρρευσε το email με τα ρουσφέτια του Άντρου Κυπριανού, από το ΑΚΕΛ μας είπαν ότι δεν είναι τίποτα. Και τελικά είχαν δίκαιο. Διότι μπροστά στον άκρως επαγγελματικό, μαζικό και ασύδοτο τρόπο που κάνει ρουσφέτι ο Πρόεδρος Χριστόφιας, ο διάδοχος του στο ΑΚΕΛ είναι ακόμα μαθητούδι.

Χθες αποκαλύφθηκε τεκμηριωμένα ότι η πραγματική δουλειά του Διευθυντή του Γραφείου του Προέδρου της Δημοκρατίας Βάσου Γεωργίου είναι η επαγγελματική ενασχόληση με το ρουσφέτι. Διατηρεί λίστες, με πλήρη στοιχεία αυτού που εξυπηρετείται, του κομματικού συνδέσμου που ζητά το βόλεμα – κι όλ’ αυτά σε άρτια μηχανογραφημένη μορφή για να είναι εύκολη η αρχειοθέτηση και η αξιοποίηση τους για κομματικό όφελος.

Ο Δημήτρης Χριστόφιας δεν ασχολείται με τη κυβέρνηση, ασχολείται με το ρουσφέτι. Αντί της δίκαιης κοινωνίας, μας έφερε την «αιχμάλωτη κοινωνία» - την κοινωνία που οι πολίτες της αν δεν είναι «αιχμάλωτοι» του κόμματος, δεν βλέπουν άσπρη μέρα. Ο Δημήτρης Χριστόφιας νομίζει ότι μπορεί να άρει την πολιτική του απομόνωση με το να αλώσει την κρατική μηχανή.

Κι ας μην μας πουν πάλι ότι κι εμείς κάναμε ρουσφέτι όταν ήμασταν εξουσία. Εμείς κάναμε την αυτοκριτική μας, γυρίσαμε σελίδα και μετά την ένταξη μας στην Ε.Ε., βλέπουμε μπροστά.

Αυτό όμως που γίνεται επί Χριστόφια και ΑΚΕΛ δεν ξανάγινε στην ιστορία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι διαστάσεις, η μεθοδικότητα του ρουσφετιού και ο αδίστακτος τρόπος που ενεργούν σε όλα τα επίπεδα – από δημόσιες προσφορές δεκάδων εκατομμυρίων μέχρι το διορισμό ενός κλητήρα - αρχίζει να λειτουργεί εκβιαστικά για την κοινωνία. Δεν αφήνουν τίποτα στην τύχη. Ασκούν έλεγχο στους πάντες και τα πάντα.

Οι αποκαλύψεις για τη δράση του Διευθυντή του Προεδρικού Γραφείου και στενότερου συνεργάτη του Προέδρου της Δημοκρατίας και ο βαθμός γνώσης και εμπλοκής του ιδίου του Δημήτρη Χριστόφια στο ρουσφέτι, πρέπει να διερευνηθούν άμεσα και εις βάθος. Μια έρευνα ανεξάρτητη, που δεν θα υπόκειται στο φόβο της προεδρικής οργής και της κομματικής εκδίκησης.

Κρίση ανοχής

2010-07-26T00:57:00.001-07:00

Η λέξη «ενότητα» βρίσκεται υπό διαπόμπευση. Πρωταγωνιστής ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος αντί να εργάζεται για τη διασφάλιση της διαρκώς τη ναρκοθετεί. Ανέξοδα από την ημέρα της εκλογής του επαναλαμβάνει εκκλήσεις για ενότητα. Όμως μεταξύ των όσων λέει και των όσων πράττει, τόσο ο ίδιος όσο και το ΑΚΕΛ, υπάρχει ένα τεράστιο χάσμα.
Ευθύνη για την ενότητα φέρουμε βεβαίως όλοι οι συμμετέχοντες στο πολιτικό γίγνεσθαι, πρώτιστα όμως ο εκάστοτε επικεφαλής της πολιτείας, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας οφείλει να δείχνει το δρόμο. Ετούτη την ώρα πρέπει να κάνουμε την αναγκαία αυτοκριτική - Κυβέρνηση και κόμματα - και να συνειδητοποιήσουμε ότι οι λέξεις κλειδιά για την ενότητα είναι η προδιαβούλευση, ο αλληλοσεβασμός και η συνεννόηση.
Είναι γεγονός ότι οι κυβερνώντες μέσα από τη μέχρι σήμερα στάση τους φαίνεται να έχουν μια παράξενη αντίληψη της ενότητας. Αντί να την επιδιώκουν δια της οδού της συνεννόησης, του διαλόγου και του συντονισμού, έχουν την απαίτηση τα κόμματα να χειροκροτούν και να ακολουθούν τις δικές τους προειλημμένες αποφάσεις. Ακόμα, συνήθη τακτική τους αποτελεί η δαιμονοποίηση κάθε κριτικής στάσης. Εξαπολύουν βαριούς χαρακτηρισμούς σε όποιον ασκεί κριτική αποδίδοντάς του αλλότρια κίνητρα. Μας είπαν ότι η κριτική που ασκείται στον Πρόεδρο Χριστόφια «διευκολύνει τον εχθρό», ότι «η κριτική μας αθωώνει την Τουρκία», αλλά και ότι ο Πρόεδρος του ΔΗΣΥ είναι «πλασιέ της πρότασης Νταβούτογλου». Δεν είναι όμως μέσα από χαρακτηρισμούς και ύβρεις που θα επιτευχθεί η ενότητα, αλλά μέσα από την ανοχή στην αντίθετη άποψη και τη συζήτηση κάθε γόνιμης πρότασης. Η μηδενική ανοχή στην πολιτική κριτική δεν οδηγεί πουθενά, αντιθέτως οδηγεί στην αντιπαράθεση και στην περιχαράκωση των πολιτικών δυνάμεων.
Είναι ξεκάθαρο ότι για να βαδίσουμε σε κοινή πορεία για τα εθνικά μας ζητήματα, χρειάζεται η συναπόφαση ενός σαφούς προσανατολισμού. Άνευ αυτού, η κυβέρνηση θα ολιγωρεί, θα αμφιταλαντεύεται και θα παραμένει μετέωρη. Ακόμα και όταν προβαίνει σε συγκεκριμένες ενέργειες, η αβεβαιότητα της κατεύθυνσης στην οποία θέλει να προχωρήσει θα έχει ως αποτέλεσμα ημίμετρα, αναποφασιστικότητα και την έλλειψη βούλησης για αποφασιστικά βήματα.
ΧΑΝΕΤΑΙ, όμως, το δάσος που είναι η πορεία λύσης του Κυπριακού για το δέντρο που αντιστοιχεί στις μικροκομματικές σκοπιμότητες. Θέλουν να αγνοούν ότι δεν μπορούμε να προωθήσουμε αποτελεσματικά το Κυπριακό, εφόσον στο εσωτερικό μέτωπο επικρατεί κλίμα έντονης αντιπαράθεσης. Η εσωστρέφεια αποδοκιμάζεται από την κοινή γνώμη που δεν παραμένει έρμαιο, σε μια κατευθυνόμενη ενημέρωση. Στο ευρωπαϊκό περιβάλλον δεν γίνεται ανεκτό να προπηλακίζονται οι πολιτικοί αντίπαλοι και να ενοχοποιούνται οι διαφωνούντες. Οι νέες ευρωπαϊκές αντιλήψεις βοηθούν τον λαό να αντιληφθεί (και ήδη αντιλήφθηκε) ότι κάποιοι επιχειρούν αντιπερισπασμό, εις βάρος των εθνικών συμφερόντων και της συναίνεσης. Ο λαός αντιλήφθηκε ότι «η κρίση ανοχής» στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο, που καλλιεργείται από τους κυβερνώντες, δεν οδηγεί πουθενά και ότι πλήττει καίρια τα εθνικά συμφέροντα του.

Ανερμάτιστη κυβερνητική πολιτική

2010-06-08T03:48:00.001-07:00

Η επιμονή να αντικρίζεται το περιουσιακό ως πρόβλημα που μπορεί να λυθεί μέσα από δικαστικές νουθεσίες οδηγεί κάθε φορά σε νέα αρνητικά τετελεσμένα. Η νέα απόφαση του ΕΔΑΔ, στις υποθέσεις Ασπρόφτα και Πετρακίδου, δεν αποτελεί μόνο μια νέα αρνητική εξέλιξη βασιζόμενη στην απόφαση Δημόπουλος, αλλά έρχεται να επισφραγίσει την ανατροπή σημαντικών ευρημάτων του ίδιου Δικαστηρίου και την μεταστροφή του περιεχομένου των αποφάσεων του. Αποδυναμώνει ακόμη περισσότερο το δικαίωμα επιστροφής της κατοικίας των προσφύγων, σε σημείο μάλιστα που απαράδεκτα μηδενίζει την διεκδίκηση της από την δεύτερη γενιά προσφύγων, δηλαδή τα παιδιά τους.
Δυστυχώς, ακόμη και σήμερα, κάποιοι δεν έχουν συνειδητοποιήσει τις ουσιαστικές ανατροπές που επέφεραν οι πρόσφατες αποφάσεις του ΕΔΑΔ και επιμένουν να αντιμετωπίζουν το Κυπριακό και πιο συγκεκριμένα το κεφάλαιο του περιουσιακού, με εντελώς νομικίστικη προσέγγιση. Δεν αντιλήφθηκαν ότι αυτή η προσέγγιση συνέβαλε στην ανατροπή των προηγούμενων θετικών αποφάσεων του ΕΔΑΔ. Δεν κατανόησαν ότι οι τελευταίες αποφάσεις του ΕΔΑΔ θέτουν σε αμφισβήτηση τα δικαιώματα στις περιουσίες μας και ότι αποδυναμώνουν το δικαίωμα επιστροφής, σε σημείο μάλιστα που ο χρόνος οδηγεί στο μηδενισμό του.
Επιμένουν να καλούν τους πολίτες να προσφύγουν στην Επιτροπή Αποζημιώσεων, όχι γιατί πιστεύουν ότι στην επιτροπή μπορεί κάποιος να βρει το δίκαιο του, αλλά με το πρόσχημα ότι θα ανοίξει ο δρόμος για να προσφύγουν ξανά στο ΕΔΑΔ (και φυσικά εννοούν την επόμενη δεκαετία). Αυτού του είδους οι προτροπές βεβαίως, παραγνωρίζουν το γεγονός ότι το Κυπριακό πρόβλημα δεν μπορεί να μένει επ’ αόριστο ανοικτό.
Τα νομικά επιχειρήματα που προβάλλονται μένουν πλέον μετέωρα, καθότι η τακτική των προσφυγών εναντίον της Τουρκίας δοκιμάστηκε. Εξασφαλίσαμε θετικές αποφάσεις που αποτέλεσαν σοβαρά πολιτικά όπλα, αλλά δεν αρκεστήκαμε σ’ αυτές και καταφύγαμε στο δρόμο των μαζικών προσφυγών στο ΕΔΑΔ, σαν να και επρόκειτο να λύσουμε το Κυπριακό στα δικαστήρια. Αποτέλεσμα αυτής της επιλογής είναι η σημερινή στάση του ΕΔΑΔ που αντί να επιβεβαιώνει, αποδυναμώνει και αφαιρεί από το υπόβαθρο των πολιτικών επιχειρημάτων μας.
Ευθύνη για τα αλλεπάλληλα χαστούκια του ΕΔΑΔ φέρει και η ηγεσία του τόπου. Συγκεκριμένα, ο Πρόεδρος Χριστόφιας όφειλε υπεύθυνα να χαράξει μια τολμηρή στρατηγική αντιμετώπισης των αρνητικών αποφάσεων του δικαστηρίου, ώστε να αποφευχθούν ή να περιοριστούν οι περεταίρω αρνητικές συνέπειες. Επίσης, στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων εδώ και δύο χρόνια δεν έχει αξιοποιήσει επαρκώς τις προηγούμενες θετικές για μας αποφάσεις (Τιτίνα Λοϊζίδου και 4η Διακρατική Προσφυγή). Ακόμα και σήμερα επιδεικνύουν την ίδια αδιαφορία αφήνοντας πολίτες να ενεργούν κατά το δοκούν, χωρίς να καταβάλλουν προσπάθεια να εξηγήσουν τους κινδύνους που διατρέχουν σε περίπτωση προσφυγής τους στην Επιτροπή Αποζημιώσεων. Αδιαφορούν για τις περιουσίες στα κατεχόμενα και τους κινδύνους να υποχρεωθούν να τις ξεπουλήσουν έναντι προφορών που δεν θα υπερβαίνουν το 1/8 της αξίας τους, αλλά και για το σοβαρό αντίκτυπο που θα έχει μια τέτοια εξέλιξη σε ουσιώδεις πτυχές του Κυπριακού.
Η πολιτική ηγεσία προεξάρχοντος του Προέδρου της Δημοκρατίας οφείλει να καταδείξει σε όλους ότι το Κυπριακό δεν πρόκειται να λυθεί στα δικαστήρια, αλλά στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει χρέος, με αποφασίστηκες κινήσεις και στρατηγική, να αναχαιτίσει το συνεχώς διευρυνόμενο αρνητικό κλίμα που δημιουργούν οι αποφάσεις του ΕΔΑΔ και η προσφυγή στην Επιτροπή Αποζημιώσεων. Όχι βέβαια με μεγαλόστομες διακηρύξεις στο εσωτερικό, αλλά με θαρραλέες και καλά σχεδιασμένες κινήσεις και στρατηγική στις απευθείας συνομιλίες και στη διαπραγμάτευση του κυπριακού, στο εξωτερικό και ειδικότερα στο ευρωπαϊκό χώρο. Κινήσεις που θα οδηγήσουν σύντομα σε λύση που να μπορεί να γίνει αποδεκτή και από τους ε/κ. Διαφορετικά η κυβερνώσα διάνοια δεν θα συμβαδίζει με την πραγματικότητα και την αναγκαιότητα αναχαίτισης των αρνητικών εξελίξεων.

Η βία στον αθλητισμό

2010-05-17T08:01:00.000-07:00

Τα επεισόδια που ακολούθησαν τον τελικό του κυπέλλου επιβεβαίωσαν ότι η βία δεν περιορίζεται γεωγραφικά πλέον στα γήπεδα. Τα καταδικαστέα επεισόδια έλαβαν χώρα μετά τον αγώνα και μακριά από το γήπεδο. Το φαινόμενο δυστυχώς αποκτά βαθιές ρίζες αντικοινωνικές συμπεριφοράς, τις οποίες μόνο με ολοκληρωμένο σχέδιο και αποφασιστικότητα από μέρους της πολιτείας μπορεί να εκριζωθούν.

Εκφράζοντας την αμέριστη συμπάθεια και συμπαράσταση μου στους αστυνομικούς που τραυματίστηκαν στη διάρκεια των επεισοδίων αυτών, οφείλω να καταγράψω τη διαφωνία μου με την εν θερμώ προειδοποίηση της αστυνομίας ότι θα πάψει να αστυνομεύει ποδοσφαιρικούς αγώνες.

Τέτοιες προσεγγίσεις δεν συμβάλλουν στην αντιμετώπιση του ζητήματος. Αντίθετα «γεννούν» ερωτηματικά για τις συνέπειες μιας τέτοιας ενέργειας, όταν μάλιστα η Αστυνομία είναι επιφορτισμένη να παρέχει την απαιτούμενη ασφάλεια. Η επίρριψη ευθυνών σε άλλους φορείς δεν μπορεί να διαγράψει τις ευθύνες της αστυνομίας για τα όσα έχουν γίνει εντός των γηπέδου, αφού παρά τον αυστηρό αστυνομικό έλεγχο στις εισόδους δεκάδες φωτοβολίδες πέρασαν μέσα στο γήπεδο.

Πρόσφατα (30/3/2010) έχω συζητήσει με τον Αρχηγό Αστυνομίας τα ζητήματα αυτά και έχουμε συμφωνήσει ότι αυτά θα αξιολογηθούν σε επόμενη συνεδρία της Επιτροπής Νομικών, μετά την λήξη της αγωνιστικής περιόδου.

Ειδικότερα συζητήσαμε τα προβλήματα στην εφαρμογή της νομοθεσίας και την παράλειψη της Αστυνομίας να λάβει συγκεκριμένα μέτρα που προνοούνται στο Νόμο, ζήτησα να γίνει αξιολόγηση της μέχρι σήμερα αστυνόμευσης εντός και εκτός των γηπέδων, συμφωνήσαμε στην εισαγωγή ως μέτρου το δικαίωμα για άμεση απαγόρευση της εισόδου στο γήπεδο, την επαναξιολόγηση της δυνατότητας μετακίνησης φιλάθλων, την εισαγωγή αυτόφωρου αδικήματος.

Ευρωβαρόμετρο – Αστυνομία - Διαφθορά

2010-02-07T11:30:00.000-08:00

Τα αποτελέσματα που καταγράφει το Ευρωβαρόμετρο του φθινοπώρου είναι ιδιαίτερα ανησυχητικά και πρέπει να προβληματίσουν όλους και ιδιαιτέρως τους κυβερνώντες.

Οι πολίτες στέλλουν μηνύματα που πρέπει να τα λάβουμε σοβαρά υπόψη. 94% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η διαφθορά αποτελεί μεγάλο πρόβλημα στην Κύπρο, ενώ 9 στους 10 πιστεύει ότι η Αστυνομία είναι διεφθαρμένη.

Είναι ακόμα μια ένδειξη ότι η διαφθορά, η αναξιοκρατία και το έγκλημα διογκούνται, αφού κάθε φορά οι διακηρύξεις της κυβέρνησης για την αντιμετώπισή τους εκδηλώνονται τυπικά για να καθησυχάσουν και ακολούθως εξατμίζονται.

Είναι αυτονόητο ότι η διαφθορά και η αδιαφάνεια κατακερματίζουν και την εμπιστοσύνη των πολιτών απέναντι στους θεσμούς. Η αλλαγή αυτής της εικόνας ανασφάλειας και αναξιοκρατίας, όπως σκιαγραφείται στο Ευρωβαρόμετρο, δεν μπορεί να παραμένει θέμα δηλώσεων και αντιδηλώσεων. Είναι πρωτίστως θέμα ανάληψης πολιτικών ευθυνών και λήψης καθοριστικών μέτρων.

Όσο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας κωφεύει στις επικρίσεις της αντιπολίτευσης και στα μηνύματα των πολιτών, όπως στις πρόσφατες καταγγελίες για ρουσφέτι στο υπουργείο Γεωργίας και τις ευθύνες του αρμόδιου υπουργού, δεν μπορεί να ανατραπεί η ζοφερή εικόνα που έχουν οι πολίτες. Η διαμόρφωση αξιοκρατικής κουλτούρας, η τόνωση του αισθήματος ασφάλειας και εμπιστοσύνης στις πολιτειακές δομές, δεν είναι μόνο θέμα θεσμικό αλλά και πολιτικό και η αντιμετώπισή του πρέπει να γίνεται και στα δύο επίπεδα.

Τα συμπεράσματα για την Αστυνομία είναι άκρως ανησυχητικά. Δεν μπορεί οι 9 στους 10 να θεωρούν ότι τα μέλη της εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς, να θεωρούν το σώμα που έχει την ευθύνη για την τήρηση του νόμου και της τάξης ότι είναι διεφθαρμένο. Τι έγινε ένα χρόνο μετά την διαπίστωση του Προέδρου της Δημοκρατίας ότι στην Αστυνομία υπάρχει σήψη και διαφθορά; Πώς άλλαξε η εικόνα της Αστυνομίας; Δυστυχώς, η εικόνα είναι όλο και πιο ζοφερή. Τα μέτρα που έχουν ληφθεί δεν είναι αποτελεσματικά. Το πρόβλημα της σήψης και διαφθοράς είναι πολυδιάστατο και δεν περιορίζεται στα πρότυπα του αστυνομικού. Χρειάζεται ρήξη με καταστεμένες νοοτροπίες και συμπεριφορές, όπως την κομματικοκρατία, την νοοτροπία του τσαούση και του βολέματος, τα μοντέλα του παρελθόντος.

Εμείς στον Δημοκρατικό Συναγερμό ανησυχούμε για την αντίληψη των πολιτών και την εικόνα της Αστυνομίας στο τόπο μας. Ένα χρόνο μετά που καταθέσαμε τις προτάσεις μας στον αρμόδιο υπουργό και προτείναμε την απαρχή ενός διαλόγου για την αναδιοργάνωση και τον εκσυγχρονισμό του αστυνομικού σώματος, υπενθυμίζουμε ότι δυστυχώς κανένα μέτρο δεν έχει ληφθεί, παρά μόνο ενέργειες που υποβαθμίζουν περαιτέρω την εμπιστοσύνη του πολίτη. Η ανασφάλεια και η έλλειψη εμπιστοσύνης κτυπά κόκκινο στον τόπο μας. Οι πολίτες δικαιούνται κάτι καλύτερο.